نرخ شکارگری و ترجیح میزبانی سن Reuter) Nesidiocoris tenuis) روی سه آفت مهم محصولات گلخانه‏ ای
کد مقاله : 1324-24IPPC (R3)
نویسندگان
محمدرضا باقری *1، جلال شیرازی2، حسن الماسی3، شهرام فرخی4
1مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان. بخش تحقیقات گیاهپزشکی
2رییس بخش تحقیقات کنترل بیولوژیک، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور،
3بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
4بخش تحقیقات کنترل بیولوژیک، موسسه تحقیققات گیاه پزشکی کشور، تهران، ایران
چکیده مقاله
سفیدبالک گلخانهTrialeurodes vaporariorum (westwood) (Hemiptera: Aleyrodidae) ، شب‏ پره مینوز گوجه فرنگی Tuta absoluta (Meyrick) (Lepidoptera: Gelechiidae) و کنه‏ تارتن دولکه ‏ای Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) از آفات مهم محصولات گلخانه ‏ای، به‏ خصوص گوجه‏ فرنگی و بادمجان هستند. برای تعیین نرخ شکارگری و ترجیح میزبانی سن Nesidiocoris tenuis (Reuter) (Hemiptera: Miridae) نسبت به آفات مذکور، سن شکارگر و سفیدبالک گلخانه از طبیعت جمع‏‏ آوری و در گلخانه‏ های بخش تحقیقات گیاه‏پزشکی اصفهان روی گیاه توتون پرورش داده شد. برای تغذیه شکارگر از تخم پروانه آرد و محلول 17% آب قند؛ و برای ایجاد کلنی شب‏ پره‏ مینوز و کنه‏ تارتن به ترتیب از گیاهان گوجه‏ فرنگی و بادمجان استفاده شد. آزمایش ها در دو گروه (با و بدون حق انتخاب) و در شرایط نوری 16:8ساعت (تاریکی: روشنایی)، دمای °C2±25 و رطوبت نسبی 10±60 درصد انجام شد. نرخ شکارگری برای هر نوع طعمه در آزمایش‌های بدون حق انتخاب تعیین و از شاخص ترجیح منلی برای تعیین ترجیح میزبانی و برای تجزیه داده ‏ها از نرم ‏افزارSAS استفاده شد. نتایج نشان داد که نرخ شکارگری حشرات ماده سن شکارگر N. tenuis برای تغذیه از پوره ‏های سنین دوم و سوم سفیدبالک گلخانه، کنه تارتن بالغ و لارو سن دوم شب‏ پره مینوز گوجه‏ فرنگی به ترتیب 46/3±1/38، 14/9 ±6/88 و 31/0±05/2 عدد طی 24 ساعت بود. این مقادیر برای سن‌های بالغ نر به ترتیب 69/2±7/28، 16/7±5/68 و 21/0±65/1 برآورد گردید. در آزمایش‌های ترجیح میزبانی، ترجیح بیشتری برای تغذیه از پوره‏ های سفیدبالک گلخانه مشاهده شد. به‏ طوریکه ترجیح شکارگر برای تغذیه از این طعمه در مقایسه با تغذیه از کنه تارتن 04/0±62 درصد و در مقایسه با تغذیه از لارو شب‏ پره مینوز گوجه ‏فرنگی 07/0±58 درصد بود. به همین ترتیب، حشرات ماده این شکارگر ترجیحی برابر 07/0±72 درصد برای تغذیه از کنه‏ های بالغ تارتن نسبت به لارو شب‏ پره مینوز داشتند. در آزمایش با هر سه نوع طعمه مشاهده شد که شاخص منلی برای پوره‏ سفیدبالک گلخانه، کنه‏ تارتن و لارو شب‏ پره مینوز به ‏ترتیب 07/0±46، 04/0±27 و 05/0±26 درصد است. نتایج این پژوهش نشان داد که سن شکارگرN. tenuis قادر است از هر سه نوع طعمه تغذیه کند، اما هنگامی‏که هر سه آفت، هم‏زمان با هم حضور دارند، شکارگر برای تغذیه از سفیدبالک گلخانه نسبت به دو آفت دیگر ترجیح بیشتری نشان می‏دهد.
کلیدواژه ها
کنترل بیولوژیک، کنه تارتن، سفیدبالک گلخانه، شب‏ پره مینوز گوجه‏ فرنگی، اصفهان
وضعیت: منتشر شده